Każdy z nas ma w życiu osoby, które stają się inspiracją i drogowskazem. Osoby, które pokazują, że można inaczej – odważniej, mądrzej, bardziej sercem.

Odkąd pamiętam, wiedziałem, że chcę być nauczycielem. Kiedy rozpocząłem pracę z dziećmi, miałem jedno marzenie – stworzyć miejsce, w którym uczniowie będą czuli się dobrze, bezpiecznie i ważni. Chciałem uczyć inaczej. Nie zawsze wiedziałem, czy robię wszystko idealnie, ale działałem tak, jak podpowiadało mi serce.

Ważnym momentem była dla mnie lektura książki Joanny Białobrzeskiej „Zostań nawiedzoną nauczycielką, czyli jak uczyć, żeby nauczyć”. Jedno zdanie szczególnie zapadło mi w pamięć:

„Jeśli nie uwierzysz, że nauczysz – nigdy nie nauczysz. Jeśli nie uwierzysz, że jesteś dobrym nauczycielem – nigdy nim nie będziesz.” ☺️Te słowa utwierdziły mnie w przekonaniu, że warto iść własną drogą, nawet jeśli czasem oznacza to pójście pod prąd. Joanna Białobrzeska – wieloletnia nauczycielka, dyrektorka i autorka podręczników – pokazała mi, że warto robić to, co się kocha.

Na mojej drodze pojawiła się także Jolanta Okuniewska — nauczycielka, która swoją codzienną pracą pokazywała, że w edukacji naprawdę można inaczej. Jej blog „Tableszyt w okładce w motyle” był dla mnie ogromną inspiracją i prawdziwą kopalnią pomysłów w codziennej pracy. To dzięki takim osobom uwierzyłem, że kreatywność, odwaga i zaufanie do dzieci mają realną moc zmieniania szkoły — tej małej, codziennej, klasowej.

Dziś, mimo wszystkich trudności, które spotykamy w edukacji i w codziennym życiu, wciąż myślę, że to, co robię, robię nie tylko dla innych, ale również dla siebie — aby moje życie miało sens, abym naprawdę je przeżywał, a nie tylko stał obok. To daje mi siłę i poczucie szczęścia.

Chciałbym powiedzieć jedno: warto mieć pasję. Jest ona potrzebna nie tylko naszym uczniom — jest potrzebna przede wszystkim nam samym. Ludzie z pasją potrafią przetrwać trudności codzienności, żyją pełnią życia i czują się spełnieni.🧡

Nie musimy być idealni. Nie ma idealnych ludzi ani idealnych nauczycieli. Nauczyciel powinien być przede wszystkim dobrym człowiekiem — wrażliwym na innych, potrafiącym słuchać, mającym dystans do siebie, poczucie humoru i odwagę przyznawania się do błędów.

Dlatego każdego dnia przypominam sobie, po co tu jestem — dla dzieci, które potrzebują wiary w siebie, ale także dla siebie samego, aby żyć w zgodzie z tym, co naprawdę ma dla mnie znaczenie.

Bo nauczycielem nie zostaje się tylko z zawodu. Nauczycielem zostaje się z serca.🧡🧡

Galeria naszych prac

Kontakt

kontakt@wklasiepanamateusza.pl

Menu

Śledź nas

A website created in the WebWave website builder