W szkolnej codzienności są takie zajęcia, które na długo zostają w pamięci dzieci i nauczyciela. Takie, podczas których ciekawość bierze górę nad pośpiechem, a zwykłe przedmioty stają się źródłem niezwykłych odkryć. Czerwiec był tak intensywny, że nie zdążyłem wcześniej podzielić się tą relacją. Dziś, korzystając z wakacyjnego odpoczynku, chciałbym wrócić do jednych z zajęć, które pokazały mi po raz kolejny, jak wielką wartość ma nauka przez działanie.

A szkoda byłoby, gdyby te małe odkrycia przepadły w natłoku codziennych spraw, bo były one dowodem na to, jak wielką moc ma nauka przez działanie. To właśnie dla takich momentów uwielbiam pracę z dziećmi, gdy zwykła kartka papieru, liść czy fragment tkaniny przestają być tylko przedmiotami, a stają się zaproszeniem do odkrywania świata, który na co dzień pozostaje niewidoczny dla naszych oczu.

Pracując z najmłodszymi uczniami, często słyszymy, że dzieci są z natury ciekawe świata. To prawda. Każdego dnia zadają dziesiątki pytań, obserwują otoczenie i próbują zrozumieć, jak działa świat. Rolą szkoły nie powinno być jedynie udzielanie odpowiedzi. Znacznie ważniejsze jest tworzenie sytuacji, w których dzieci same mogą tych odpowiedzi poszukiwać. Właśnie dlatego podczas jednych z czerwcowych zajęć Bystrzaki wcieliły się w rolę młodych badaczy. Naszym celem nie było jedynie poznanie działania mikroskopu. Chcieliśmy rozwijać umiejętność obserwacji, stawiania pytań, formułowania hipotez oraz wyciągania wniosków.

Zanim dzieci rozpoczęły pracę z mikroskopami, zastanawialiśmy się wspólnie, kim jest badacz i jakie cechy powinien posiadać. Szybko doszliśmy do wniosku, że badacz to ktoś, kto jest ciekawy świata, uważnie obserwuje, zadaje pytania i nie boi się sprawdzać własnych przypuszczeń. Następnie postawiliśmy pytanie badawcze: Czy przedmioty, które znamy na co dzień, wyglądają tak samo pod mikroskopem? Dzieci przedstawiły swoje hipotezy. Jedni byli przekonani, że zobaczymy dokładnie to samo, tylko w większym rozmiarze. Inni przypuszczali, że odkryjemy coś zupełnie nowego. Pod lupę, a właściwie pod mikroskop trafiły przedmioty, które można znaleźć niemal w każdej klasie: kartka papieru, liść, fragment tkaniny czy moneta. Najpierw dzieci oglądały je gołym okiem, opisywały ich wygląd, a następnie obserwowały je w dużym powiększeniu.

To, co wydawało się dobrze znane, nagle zaczęło wyglądać zupełnie inaczej. Gładka kartka papieru okazała się siecią włókien. Na powierzchni monety pojawiły się liczne rysy i zagłębienia. Liście odsłoniły skomplikowany układ żyłek, a tkaniny ukazały precyzyjnie przeplatające się nitki. Dla dzieci były to prawdziwe odkrycia. Pojawiały się kolejne pytania, nowe pomysły i ogromna chęć dalszego badania.

I właśnie w takich momentach najlepiej widać, że nauka nie zaczyna się od odpowiedzi. Nauka zaczyna się od zaciekawienia. Staram się tworzyć sytuacje edukacyjne, w których dzieci mogą samodzielnie doświadczać i odkrywać. Wierzę, że wiedza zdobyta poprzez własne działanie zostaje z uczniami na dłużej niż informacje przekazane w gotowej formie. Praca z mikroskopem doskonale wpisuje się w tę filozofię. Dziecko nie otrzymuje gotowego opisu świata. Samodzielnie obserwuje, analizuje, porównuje i wyciąga wnioski. W ten sposób rozwija nie tylko wiedzę przyrodniczą, ale również umiejętność logicznego myślenia, komunikacji oraz współpracy. Podczas zajęć Bystrzaki dokumentowały swoje obserwacje, zapisywały spostrzeżenia i dzieliły się odkryciami z kolegami oraz koleżankami. Dzięki temu rozwijały kompetencje, które są niezwykle ważne we współczesnej edukacji: krytyczne myślenie, umiejętność obserwacji, współpracę i samodzielne dochodzenie do wiedzy.

Coraz częściej mówi się o konieczności rozwijania kompetencji przyszłości. Kreatywność, umiejętność rozwiązywania problemów, współpraca czy samodzielne myślenie nie pojawiają się jednak same. Potrzebują odpowiednio zaplanowanych doświadczeń edukacyjnych. Mikroskop jest jednym z narzędzi, które mogą w tym pomóc. Nie dlatego, że pokazuje obraz w powiększeniu. Jego największą wartością jest to, że uczy dzieci patrzeć uważniej. Zachęca do zadawania pytań, dostrzegania szczegółów i poszukiwania zależności. A przecież właśnie od takich małych kroków zaczyna się prawdziwe poznawanie świata, od zadania pytania, uważnej obserwacji i odwagi, by poszukać odpowiedzi samodzielnie.

Patrząc na zaangażowanie dzieci podczas tych zajęć, po raz kolejny utwierdziłem się w przekonaniu, że dzieci nie potrzebują skomplikowanych rozwiązań, aby się uczyć. Potrzebują przestrzeni do działania, możliwości eksperymentowania i okazji do samodzielnego odkrywania. Bo czasami wystarczy spojrzeć trochę bliżej. Na kartkę papieru. Na liść. Na fragment tkaniny. I nagle okazuje się, że tuż obok nas istnieje fascynujący mikroświat, którego wcześniej nie dostrzegaliśmy. A wtedy zwykła lekcja zamienia się w prawdziwą przygodę z nauką. I właśnie takie chwile przypominają mi, dlaczego warto pozwalać dzieciom poznawać świat nie tylko poprzez słuchanie, ale przede wszystkim poprzez działanie, doświadczanie i odkrywanie.

Galeria naszych prac

Kontakt

kontakt@wklasiepanamateusza.pl

Menu

Śledź nas

A website created in the WebWave website builder