Współpraca w klasie jest dla mnie czymś naprawdę ważnym. To nie tylko wspólna praca nad zadaniem, ale przede wszystkim nauka słuchania siebie nawzajem, dzielenia się pomysłami, ustępowania, kiedy trzeba, i wspólnego cieszenia się z efektów.
Dzisiaj na zajęciach rozmawialiśmy o kotach. Z okazji Dnia Kota poznaliśmy wiele ciekawostek o tych niezwykłych zwierzętach – o ich zwinności, wrażliwych wąsach, wyjątkowym słuchu i o tym, jak ważny jest dla nich ruch oraz własna przestrzeń. To był dobry punkt wyjścia do rozmowy nie tylko o zwierzętach, ale też o trosce i odpowiedzialności.
Postanowiliśmy uczcić ten dzień w praktyczny sposób i zbudować drapaki dla kotów. Dzieci same zdecydowały, czy chcą pracować w czteroosobowych zespołach, trójkach czy w parach. Świadomie oddałem im tę decyzję – chciałem, aby poczuły sprawczość i odpowiedzialność za sposób swojej pracy.
Z ogromną radością obserwowałem, jak planują, dzielą się zadaniami, wspierają się i rozwiązują drobne trudności. Nie zawsze było idealnie, ale właśnie w tych momentach najwięcej się uczyli. Współpraca to przecież proces.
Na zakończenie każde dziecko wykonało papierowego kota, który „zamieszkał” na przygotowanym drapaku. Klasa wypełniła się kolorowymi kotami i jeszcze większą dumą z tego, co udało się wspólnie stworzyć.
Takie dni przypominają mi, że szkoła to nie tylko realizacja podstawy programowej. To przestrzeń budowania relacji, zaufania i poczucia wspólnoty. A kiedy widzę dzieci, które potrafią razem działać, wiem, że uczymy się czegoś znacznie więcej niż tylko faktów.
kontakt@wklasiepanamateusza.pl
A website created in the WebWave website builder